ಕವಿತಾकविताPoem

काळजाक खाल्तिमान घाल्ची मत

कविता

काळजाक खाल्तिमान घाल्ची मत

जशी उज्याची एक काडी कशें रांदण झळवंक सक्ता तेच‌परीं एकल्याचें घर भस्मुंक‌यी पावता. तशें म्हणोन उज्याची काडी बरी वा वायट म्हणोंक जायना. जो मनीस खंच्या इराद्यान ताचो वापार कर्ता ताचेर लब्दोन आसता. आतांचो काळ ए.ऐ.चो काळ. चडुणें उज्याच्या काडियेक सरी करुयेता. जशें ए-ऐ.चो बरो वापार केलो तर, बरेंच प्रतिफळ जोडुंक साध्य जाता. तशेंच खोटो वापार केलो तर मारेकार प्रतिफळ लाभता. पूण हांगासर कवी ह्या ए.ऐ. सवें मत आनी काळीज ह्या दोनांचें महत्व कितलें म्हळ्ळें भोव अपुर्भायेन चित्रीत केल्लें दिसोन येता. अपल्या मतिच्या बुध्वंत्काचेर उडकाणां घाल्च्याधीं ’काळीज’ नातलेल्या ह्या तांत्रीक कट‌पुतळेचें तोंड धांपवंक सक्ता आनी एका कवितेची सकत कितली आसोंक साध्य म्हळ्ळी अपुर्भायेन गवाय दिता.

salomi1

म्हाल्गडे आमचे, भरोन आस‌ल्ले
जायत्या देण्यांनी!
निपूण ते सर्व कामांनी
मेसत्री, कलाकार, सुतारी
साहित्य, संगीत, विज्ञानी
आनीक‌यी वावर केलो जायत्या शेतांनी
आनी
तांच्ये पिळगेक हातांतर केलो
शेंभोर वांट्यांनी

आज तांचें सगळें काम कर‍ता ए‌ऐ (AI)!
आमकां कितें जाय तें
सगळें दिता खंय!
एकलेंच कर‍ता, एकाच खिणान
कामां जायतीं!

संसारांतलो लोक सगळो
ताच्याच मोगार पडला खंय
ताचेविशीं दुर्सोन बरयल्यार पुणी,
आमच्याच आंगार उडतात
आज‌काल वाटसप ग्रूपांनी!

चित्र‌कारालागीं विचार‍ल्यार
तांची लदीन;
’आज आमचीं पिंतुरां
एकी मनीस पळेना!
लोकाक केदनांय आम्सोर.
वेळ ना!
देकून सगळीं ताकाच भुल्ल्यांत
ताचोच पाटलाव कर्तात!

सुतारी म्हणालो,
हांवें दोन दिसांनी कर‍ची ती कला
तें एकाच मिनुटान संपयता!’
संगीत‌कार दुर्सालो,
’वर्सां जाय पडलीं म्हाका
व्हाजंत्रां आनी पदां शिकुंक!’

ग्राफीक डिसायनर पुर्पुरलो,
’विवीध डिसायनां शिकुंक
आनी तकली व्हापार‍न सोडोवंक
पाशार केली अर्धी जिणी
झरोन गेली प्राय !’

नीज कवी थोडे भेटले म्हाका
आनी ताणीं सर‍सरी येटलें ताका
"सगळें वरस चिंतून बरोंवचो विषय
एकेच घडिये हाडन दिता तें एकलें ए‌ऐ!"
मुक्काल जिणी उभोन गेली!
प्रगटले बूक कषटांनी
एक - दोन..
बोल्स खाली!"

उर्भा चडली म्हाकाय
उग्तें केलें मोबायलार ए‌ऐ
"सांग म्हाका वेगीं सांग.
मतिंत म्हज्या कितें आसा तें!"
ताची जाप:
"हांव ए‌ऐ
मनीस न्हय
कशें सांगूं तुज्ये मती भितर‍लें बाय!’?
तर‌यी कर्तां प्रेतन
तूं मती भितर चिंतून आसाय अशें..
"कितलो बुद्वंत हो ए‌ऐ!
म्हजो अंदाज सार्कोगी?"
"ना. खंडीत न्हय"
अशें तीन च्यार दिल्यो जापी
आक्रेक सलवोन म्हणालें
तुंच सांग.
हांवें सांगलें...
म्हजी मत अशी चिंतून आसा:
"ए‌ऐ कसली जाप दीत म्हाका?"
ए‌ऐ य हासता आनी म्हणता..
"हहह यू पूल‌ड मी कंपलीटली!
यू वीन, ऐ सरेंडर‌!"

उपरांत हांवें मेसेज केली.
कोणाक?
म्हज्या मांय बाबाक!
तीं चिक्के पयस आसात
विचारलें तेंच सवाल
ताणीं सार्की जाप दिल्ली वाचून
जालीं हांव कंगाल!
आक्रेक ताणीं जवाब दिली
’काळीज नासतां कशें सांग्तलें तुजें ए‌ऐ?’

(सपटेंबर २०२६)

Comments

No comments yet. Be the first to say what you thought of it.

Leave a comment

Write in Kannada, Nagari or Romi, whichever you like. He reads every comment before it appears here, so yours will not show straight away. Your name is printed above it.

Your name

Your comment

0 of 2,000 characters

Only your name and your comment are kept - no email address. They stay on the site until he removes them; to have yours taken down, write to him through the contact form and say which one. Privacy.

Author

सलोमी डी सोजा, मोगर्नाड

साहित्य शेतांत कविता, मटव्यो काणियो, विडंबना तसल्या बर्पांनी चड आसक्त. १००० च्याकी चड कविता, चुटुकां, चडुणें ३० मटव्यो काणियो, एक कादंबरी, विडंबनां, अनुवादीत काणियो, कवनां प्रकट जाल्यात. विवीध साहित्य सर्तेंनी इनामां आपणायल्यात. मात्र न्हय, कोंकणी आनी बहुभाषा कविगोश्टिंनी भाग घेवन सुंकाण सांबाळ्ळां.

आपल्या इक्रा-बारा वर्सांच्या प्रायेर बालमंगळ पत्रार आपली पिंतुरां फायस जाल्लें, साहित्य शेताक पांय तेंकुंक कारण म्हण्येत. उपरांत दिवो, राकणो, थोड्या कन्नड नेमाळ्यांतल्या भुर्ग्यांच्या विभागांनी बर्पां, फायस जाल्यात. साहित्यांत एदोळ काणियो, कवनां, चिकणी कता, हास्य लेकनां, व्यंग्य चित्रां, लेकनां, बैबल, जनरल क्वीज, प्रवास कथा, अनुवाद, पुसतक परिचय, इत्यादी. आयलेवार कादंबरी बरंवचें प्रयतन केलां. मंगळूर, महाराषट्र, कारवार, केरळ थावन फायस जाल्ल्या नेमाळ्यांनी बर्पां फायस जाल्यात.

आयलेवार आशावादी प्रकाशनाखाल प्रकट जाल्लो कविता पुंजो "आटवो सूर" पुस्तकाक "कर्नाटक राज्य कोंकणी साहित्य अकाडेमिचें २०२३ वेर अत्युत्तम पुसतक पुरसकार फावो जाला. फोटोग्राफी, फोटोशोप, ड्रायिंग, झडां पोसची, कंप्यूटर वृत्ती सदांची हव्यास. अतां मोगर्नाड आपल्या कुटमासंगी वसती. वृत्तेंत कंप्यूटर कोर्स शिक्षकी.

All 3 pages by this writer