ಕವಿತಾकविताPoem
तिंतेरांत पिंतूर पिंतूर - १०
पिंतूर, तिंतेर आनी प्रेरणां तिंतेराक विशय: नीद आनी गीद
तिंतेरांत पिंतूर: पिंतूर - १०
पिंतूर, तिंतेर आनी प्रेरणां
तिंतेराक विशय: नीद आनी गीद
कविता काळजाची भास व्हय जाल्यार, जेदनां खंचेंय घटन, रुपणें काळजाक आपडता, तेदनां थंयसर कविता जरूर उदेता. सर्वांक हें कुडावन तिंतेरांत व्हाळवंक असाध्य तरय थोड्यांक साध्य जाता आनी तो जावंक पावता ’कवी’. देकुन्ंच जाणारी सांग्तात रवीक दिसानासचें कवीक दिसता.
’तिंतेरांत पिंतूर’ एक असलोच प्रयोग, हरयेका मयन्यांत एक पिंतुराचें प्रेरण दिवून, ताचेर वेवेगळ्या कविंचा वेवेगळ्या रुपाचा कवितांक आवकास आसतलो. बरया कविताक ’मयन्याचें कविता’ इनामय आसतेलें. एका पिंतुरान अस्र्वांक एकाच रितीन चिंतिशें करिजाय म्हण ना, देकून एका पिंतुराचेर एकेका कविंचा तिंतेराथावन व्हाळचा उत्रांचो व्हाळो खंडीत भोव सोभीत जातलो.
ह्या प्रयोगामुखांत्र एका पिंतुराचेर एका कवीक कित्तून परयांत चिंतुंक साध्य जाता म्हळ्ळें अभिव्यक्त करुंक एक बरो आवकास. इमाज या विशय एक घूर्त मात्र, कविचा चिंत्पाक कसलेच बंदड नांत, खंचाय प्रकारार कविता बरवन आमकां धाड्येत - पूण खंयसरय फायस जावंक नातल्ली आसोंक जाय.
हरयेका मयन्यांत एकेका पिंतुराचेर चार-पांच कविता म्हणताना एका वर्साचा भारा मयन्यांतल्या भारा पिंतुरांचेर लगबग पन्नास साट विंचणार कवितांक एकटांवन बुकारुपार पर्गटचें योजनय आमकां आसा.
पिंतूर - १
मयन्याचो कवी - १
एच्चेम, मुंबय
तिंतेराक विशय: भूक आनी सोधनां
विंचून आयिल्लीं विंचणार कविता
पिंतूर - २
मयन्याचो कवी - २
अनील पेर्नाल, मसकत
तिंतेराक विशय: रसतो आनी मिसतेर
विंचून आयिल्लीं विंचणार कविता
पिंतूर - ३
मयन्याचो कवी - ३
म्याक्सीम लोबो, स्पेयन
तिंतेराक विशय: लज आनी भिरांत
विंचोन आयिल्लीं कविता
पिंतूर - ४
मयन्याचो कवी - ४
विल्सन, कटील
तिंतेराक विशय: उजो आनी काळोक
विंचोन आयिल्लीं कविता
पिंतूर - ५
मयन्याचो कवी - ५
मेलवीन पेर्नाल
तिंतेराक विशय: नांव आनी हांव
विंचोन आयिल्लीं कविता
पिंतूर - ६
मयन्याचो कवी - ६
प्रसन्न निड्डोडी
तिंतेराक विशय: पावस आनी धग
विंचोन आयिल्लीं कविता
पिंतूर - ७
मयन्याचो कवी - ७
विलफ्रेड लोबो, पडील
तिंतेराक विशय: म्हजो मांयगांव
विंचोन आयिल्लीं कविता
पिंतूर - ८
मयन्याचो कवी - ८
विन्सी पिंटो आंजेलोर/दुभाय
तिंतेराक विशय: कवी आनी कविता
विंचोन आयिल्लीं कविता
पिंतूर - ९
मयन्याची कवयत्री - ९
अविना मियार
तिंतेराक विशय: झूज आनी रुदान
विंचोन आयिल्लीं कविता
कविता आनी प्रेरण [ - वल्ली वग्ग, मैसूर]
म्हजा जल्मा गांवाक तीन की.मी. लागसार, ‘कारिंज म्हळ्ळो एक चारित्रीक प्रवासी केंद्र आसा. हांगासर लगभग ३०० फिटिंचाकया उबारायेचो एक विसतार फात्राचो दोंगोर आसोन, हाच्ये वयर शीव आनी पार्वतीक समर्पिल्लीं दोन हिंदू दिवळां आसात. कित्याक म्हण हांव नेणां, ल्हानपना थावन हो फात्रा-दोंगोर आनी ताचेर आसचीं ती दोन दिवळां म्हज्ये मतिंत भारीच आतुराय जळोवन आसात.
इतलेंच न्हय, पाटल्या ३६ वर्सां थावन हांव मैसूर शहरांत वसती करून आसां आनी ह्या शहराक लागसार सबार नांवाडदीक आनी चारित्रीक महत्वाचीं दिवळां आसात. हांचे पयकी थोड्या देवाळांचो उल्लेक कर्चो तर, चामुंडी दोंग्रा वयलें चामुंडेश्वरी दीवळ श्रीरंग पट्टणाचें श्रीरंग दीवळ आनी सोमनाथपूर, बेलूरू हळेबीडुचीं नांवाडदीक पुरातन देवाळां इत्यादी....
हांकां हांवें भेट दिल्ल्या वेळा, दिवळां उबारुंक काडल्ली वांवट, तांचो आदलो वैभव ह्ये विश्यांत तांतले एकेक फातोर आपापली कथा म्हजे लागीं सांग्तातशें म्हाका भग्ता. अशें आसतां, लगभग सात वर्सां आदीं, हांव KSRTC सर्कारी बस्सार मैसूर थावन तुमकूर शहराक पैण करून आसताना बास्साचें एक टयर फंकचर जालें आनी वाटे मधेगात बस्सान गूड’घालो. बस्सा भितरले पयणारी सगळे आमी सकयल देंवल्यांव.
बस्सालागीं चडतीक टयर नातल्ल्यान, ते तांचें दुस्रें बास्स येवंक राकोन आसल्ले. तें बस्स पाड जाल्ल्या ‘गुब्बी’ गांवांत आमचा दोळ्यां मुकारच एक भोव पर्नें पाड पडल्लें वडलें सैत दीवळ आमकां दिसतालें. हांव व्हड्ये आतुरायेन कोसळोन पडल्यारयी आपलें आस्थित्व संसराक कळंवचा त्या दिवळा लागसार गेलों. तेदनां म्हज्ये मतिंत खत्कतोन रूपीत जाल्ली देव एक्सुरो कविता तक्षण हांवें म्हजा बोल्सांत आसचा ल्हान नोट बुकार’बरवन काडली.
देव एक्सुरो
तुज्या दिवळा भितर
कोण्ंच ना
फकत आंधकार
आनी मौन
दिवो झळवंक
काळोक धांवडावंक
भजनां गावंक
नाच नाचोंक
कोण्ंच ना
ना कोण्ंच ना
आसा फकत
अंधकार आनी मौन!
[कविता आनी प्रेरण धाडुंक आसचांनी ती कविता आनी प्रेरण बरवन आमकां धाडचें]
More in Daaiz
Send your comments to author on this writing
This is not a comment box. Nothing you write here appears on the site or is shown to any other reader: it is sent to him by email, privately, and he replies to you directly if a reply is called for.