अन्याय

आम्चो दॆस विपर्यासाचो दॆस, जांव्क आम्च्या दॆसांत मेटां मेटांक दॆव-दॆवतांक समर्पुन दिल्लिं दिव्ळां, मंदिरां, इगर्ज्यो, मस्जिद्यो, गुरुध्वारां आसोन्‌यी मनिस मात मन्शापण सांडुन जियेता. तेच्च परिं भारत माता म्हळ्ळ्या आम्च्या दॆसांत व्हाळ्च्यो हर्येक नंयांक दॆविंचिं नांवां, पुण तेच्च दॆसांत्ल्या हर्येका समाजेंत आज पासोन स्त्री सक्तेचेर जुलुम चलोन आय्ला, चलुन आसा आनि ह्या जुलुमाचेर सय्त कस्लोच्च आवाज कर्चि श्याथि/चिंताप साहित्यामुखांत्र व्हाळंव्चि श्याथि आस्चिं कांय हजारांनि ऎक. कोंकणेच्या मट्टाक सांग्चें तर, स्त्री संवॆदन साहित्याचो बोर्गोळ कोंकणेंत आसा. आसुंक पुरो कांय आमासेक ऎक पाव्टिं पुनोवेक ऎक पाव्टिं, वा वर्साक ऎक पाव्टिं (स्त्रीयांच्या दिवसा) ऎक नीब आसा देकुन पानां भर्च्या खातिर अप्रूप ’सिस्रि दुःखां’ गळंव्चिं बर्पां पत्रांचेर पर्गट जातात, पुण हकीगतेंत - आज पासोन दोतिक लागोन काति लास्तात, दुड्वाक लागोन मासां घास्तात, माना खातिर चेड्वां कुस्तात आनि ह्या वेवस्तेंत दाद्ले मात न्हय, बाय्लांय वांटेलि जातात आनि विकार हासो हास्तात.

ग्वादलुप डायस गोंय्चि कवयत्रि, स्त्री संवॆदन हिच्या बर्पांनि उटोन दिंव्चि सकत, मुखामुखि मेळुंक ना तर्‌यी बर्पां मुखांत्र हिचिं बर्पां वाचुन हिच्या बर्पांचो अभिमान जाल्ल्या म्हाका हि कविता कांय असल्याच्च एका समाजेच्या पोकोळ चिंत्पाचेर आर्सो धर्चें दिस्ता.

अन्याय

ताका बापुय म्हणापाक

कांय कीण परो जाले

तिका मात आवय जांवंक

नॊव मयने लागले

तरी भुरग्यांचा नांवांत

समाजाक बापुय दिसता

नॊव मयन्याचो हिसोब करूंक

वॆळ कोणाक आसता?

शिक्षणीक माळार पर्जळ्ळ्यार

तो बापायचो चेडो

वाय्ट रस्तो आप्णाय्ल्यार

आवय्क हास्ता वाडो

लग्न वेळार वळोक कशी

ती बापायचि चली

घोवागेर चूक घड्ल्यार म्हण्टात

दॆख दिव्पि आवय मेलि?

आत मार्च बाय्लांचो दीस

कित्याक म्हणा हो वेगळो

ऎक दिसान पुसुन वचत

अन्न्याय जाल्लो सग्ळो?

- ग्वादलुप डायस, गोयां (माय, २०१६)

ग्वादलुप डायस: गोंयांत्लि नाम्णेचि कोंकणी कवयत्रि. स्त्री संवॆदन साहित्याक लागोन फामाद. समाजेच्या पोकोळ विचारांचेर आरसो धरचिं चिंत्नां आप्ल्या कवितेंनि व्हाळयिल्ल्या हिका सभार साहितिक स्पर्ध्यांनि इनामां लाभ्ल्यांत, कविगॊश्टिंनि हिणें भाग घेतला.