[मटवी कथा]: बर्थडे गिफ्ट...
[मटवी कथा]: बर्थडे गिफ्ट... [प्रसन्न निड्डोडी]
आज म्हजो जल्मा दीस. हांव आज ६८ वर्सांचो ’सीनियर सिटिजन’! एक्सुरी जिणी म्हजी एका सांगात्पणाक आशेताली. पतीण सरोन चार वर्सां जाल्लीं. ती आसताना हरयेका वर्सा साकाळीं फुडेच गालार एक नाजूक कीस वोडून च्हायेचें कप हातीं दीवन "हेप्पी बर्थडे" म्हण विश्श कर्ताली, तो आज उडास मात्र, दोळ्यानीं दुकां हाडोवंक!. सदां इल्लें व्यायाम करून जीव सुडसुडीत दवरिजाय पडतालें. पूण सूकल्ल्या रुकाक कीड लागोन सूरयोन वेचा परीं एक्सूरपणाची कीड म्हाका दोसताली तर कितें करुंक जाता?
एकलोच पूत रूडी आमेरिकांत नवकरी कर्ता. ताणे हाडल्ल्या कंप्युटरा आनी मोबायलाद्वारीं आमचो संपर्क हप्त्यांत दोन पावटीं पुणी जाता.
हांव ताका म्हजें संगी मुंबय रावोंक वत्ताय कर्तालों. तरी ताका आमेरिका, हुद्दो, नवकरी सोडुंक नाका.
आज सकाळीं ऊटल्लोंच निर्धार केल्लो, हांव पुताक आज फोन जांव इमैल जांव कर्चोना, ताका म्हज्या जल्मा दिसाचो उगडास तरी आसागी पळेवंक जाय. "तो खंडीत विसर्चो ना" म्हज्या पुता थंय म्हाका अभिमान आनी भर्वसो आसल्लो. ताची, ताच्या कामाची, ताच्या कंपणेची जवाब्दारी हांव जाणा. तरी हांव पुता थावन मेळचो मोग आशेतालों!.
थोडे पावटीं रूडीय ताच्या जावाब्दारे निमतीं म्हाका फोन या इमैल करुंक विसर्तालो. हांव चिंतालो म्हजो पूत इतलो बिजी? म्हाका उडास हाडतालो म्हजे आदले दीस. "म्हजाय तर्नाटपणार हांवे आसेंच केल्लें ना? म्हज्या आवय-बापाचें गण्णे हांवे केल्लें आसा?"
दीस आतां दनपार जाल्लो, जेवाण करून आड पडल्यारी नीड पडलिना. पुताच्या संदेशाक राक्तालों. रूडी आज चडच बिजिगाय? वोडना, सांजेर तरी संदेश धाडतालो म्हण म्हाकाच समाधान केलें.
दीस बूडल्लो, रातिंचीं वरां नोव जाल्लीं. पूण रूडी थावन फोन जांव इमैल जांव आयलेनां. हांव आतां सगळोच कालुबुलो जाल्लों. ल्हान आसतां रूडीक दिल्लो मोग, त्याग, सवलत्यो मती पडद्यार धोसुंक लागल्ल्यो.
आनी आखरेक हांवेंच सलवणी मांदून घेवन रूडीक फोन घुंवडायलें.
"हलो..."
"हलो.. रूडी हियर"
म्हजो ताळो सुटलोच ना कांप्तालो, "हलो, हलो ड्याड आर यू देर, कित्याक रडताय ड्याड... हांव इल्लोसो बिजी आसल्लों... अर यू आलरायट?"
" नत्तिंग रूडी , ऐ एम आलरायट, जसट ओपन द इमैल".. हांवें रिसीवर सकला घालें.
म्हज्या दोळ्यानीं दुकांच्यो झरीच व्हाळ्ळ्यो, "म्हज्या पुताक आजून म्हज्या जल्मा दिसाचो उगडास ना?"
पांच मिनुटां चिंत्नावीण सरलीं.
फोन परत आवाजलें "हलो ड्याड.. मेनी मेनी हेप्पी रिटर्न्स ओफ द डे, ऐ एम सोर्री ड्याड".. रूडी रडता तसें भगलें म्हाका. "सोर्री ड्याड हांव खरेंच विस्राल्लों, तुजें इमैल आत्तां चेक केलें... ड्याड... म्हाका आतां सांग, कितें गिफ्ट तुका जाय?"
"पुता... हांवे विसारल्लें गिफ्ट म्हाका दिशिगी?"
"जसट विसारून पळे ड्याड"... रूडिचो ताळो धृड लाग्तालो.
"ऐ वोंट यू टू बी हियर वीद मी सन"... म्हाका मुकार उलवंक जालेंना, दुकां झरी म्हज्या गालां थावन निसर्ताली.
हांव फोन सकयल दवर्ताना हांव संतोसान फूलल्लों.... रूडिचीं उत्रां म्हज्या कानांत परत परत प्रतिध्वनीत जालीं..... "ऐ प्रोमीस ड्याड........"!
***000***
प्रसन्न निड्डोडी: लिखणेनांवाखाल बरंवचो हिलरी डी’सिलवा पाटल्या तीस वर्सांथावन काणी, कविता, लेखनां बरयता. नाटकिसत, निर्देशक तशेंच वावराडी जावनासचो हो पयणारी.कोमचो सह-संपादक जावनासच्या हाच्या कवितेंचो जमो ’तान’ २०१८ इस्वेंत पर्गटला. सभार साहितीक स्पर्ध्यांनी इनामां आपणायल्यांत. कोंकणेशिवाय हिंदी, इंगलिशांत सयत अपरूप बरंवचो प्रसन्न निड्डोडी अपल्या कुटमासवें मुंबयच्या मिरारोड गांवांत वसती करून आसा.
