ಕವಿತಾकविताPoem
माड
हो माड फकत्त ’माड’ न्हय, पार्कुन पळेलें तर आम्च्या समाजेचें ऎक संय्ब/वेक्तित्व. हांगासर भर्ल्ले कोळ्शे आवाज करिनास्चे वेळार, अर्धेकुरे कोळ्शे कशें आवाज कर्तात, जशें काजुले सुर्याक पर्जळुंक शिकंव्चेपरिं, बांय्त्ले माण्के मास्याक उप्येंव्क शिकंव्चेपरिं.
सुनिल क्रास्ता बळ्कुंजे अप्रूप कविता बरय्ता, पुण ताच्या कवितेंनि जिण्ये अन्भॊगाचो सार उटोन दिस्ता देकुन म्हाका हाचिं कविता भॊव आंवड्तात. एका कविथंय असलें स्पंदन कर्चि श्याथि आस्चि भॊव गर्जेचि. आनि हि कविता भॊव संप्या उत्रांनि आसा पुण गुंडायेक वेचि श्याथि त्या त्य़ा वाच्प्याचेर होंद्वोन आसा देकुन तुकाच ह्या कवितेचि गुंडाय मेज्चें काम अर्पितां.
माड
माड ऎक लक्ला
तोटांत
जशें आमालार...
कॊंबां कोंबांनि
भर्ल्लि सुर
भर्ल्लेपरिं हाच्याच्च
पोटांत...!!
माड ऎक लक्ला
काटा मेरेर...
जशें मेरेर पांय
निस्रल्लेपरिं..
कोणॆंय चिंतिजय
तोटांत्ल्या माडाचे
सग्ळे नार्ल
जम्ल्यात म्हण
हाच्याच्च शिम्ट्यार...!
माड ऎक लक्ला
हित्लांत
जशें भुल्ल्लेबरिं
तर्न्या माडियेक...
मोड्लां शेव्ण्यांनि हात मेळंव्चें
प्रॆतन पळय्ताना..
कोणेंय चिंतिजय..
हाणिंच दोगांय्नी
राक्चें म्हण काळा थाव्न
बया
वॆळ घडियेक...!
सुनिल क्रास्ता बळ्कुंजे (एप्रिल, २०१६)
सुनिल क्रास्ता बळ्कुंजे: सुनिल क्रास्ताच्या चड्ताव बर्पांनि जिण्येअन्भॊग मिस्तता, आनि अशें भग्ता, आप्णान भग्ल्लेंच होयी भग्ता. आनि हें स्पंदन एका कविथंय आस्चि भॊव गर्ज आसा. दुभयांत वाव्र कर्न आस्चो सुनिल क्रास्ता कोंक्णेचो ऎक भर्वश्याचो कवि म्हणुंक धय्र घेतां
More in Poinnari
ಕವಿತಾकविताPoem Feb 2025
धाळ्यो [डो. झीटा लॊबो]
ಕವಿತಾकविताPoem Oct 2020
केन्नां पुणी उटतेल्यात... (- विल्मा बंटवाळ)
ಕವಿತಾकविताPoem Nov 2016
येका फो०डाचि कता
Send your comments to author on this writing
This is not a comment box. Nothing you write here appears on the site or is shown to any other reader: it is sent to him by email, privately, and he replies to you directly if a reply is called for.