मुंबयांत जिण्येसंघर्श कर्चे, अजीक कांय अट्रा वर्साध्ले दीस ते. मिरारॊडांत इगर्जेलाग्सार एका ल्हान भाड्याचा कुडांत राव्तालों. सकाळिं सात वोराक हांवें बोरिव्लिंत कंप्यूटर क्लासि घेंव्क आसात देकुन सकाळिं साडेपांचांक पुणीं उटोंक आस्लें. म्हज्या हातांत व्हड भावान दिल्लें ऎक एलेकऒनिक वॊच आस्लें, तांतुं अलाराम आस्लें देकुन सकाळिं वेळार उटोन उटाउटिं तयार जाव्न वेळार स्टॆशनाक पांव्चें सदांचें जाल्लें.
तो काळ पाव्स सुरु जांव्चो देकुन पाव्स सुरु जाल्लोच्च सर्व शिक्षकां एक्टांय जाव्न ’खंडाला’ वेचि येव्जण घाल्लि, हांव ह्या संस्थ्याक नवोच्च देकुन चुकारि मार्चेपरिं नात्लें, देकुन मन नास्च्या मनांत हांव्यी गेल्लों, पुण खंडालांत उद्काखेळांत म्हज्या हातांत्लें एलेकऒनिक वॊच खंय्चर/केदाळा/कशें चुक्लें म्हणुन कळ्ळेंच्च ना.
आतां सकाळिं उटोंक अलाराम ना, अलारामाचें घडियाळ हाड्यां म्हळ्यारी तांक ना देकुन, रातिं निद्ताना गर्जेच्याकी चडित उदाक पियेव्न निद्तालों. केद्नां सकाळिं च्यारांक जाग जातालि तर केद्नां पांचांक. अशें सुमार दीस पाशार केले. कशिगी हि गजाल म्हज्या होक्लेक कळोन आय्लि, ति मुंबयाक नविच्च आयिल्लि आनि मय्न्याक दॊन हजार रुपय सांभाळाचें नवेंच काम तिका मेळ्ल्लें. तिचो पय्लो सांभाळ मेळ्ल्लोच्च १८०० रुप्याचें टैटनाचें वॊच तिणें म्हाका गिफ्ट दिलें. उप्रांत हांव कामाक लागोन कुवॆय्टाक पाव्लों तर्यी इक्रा-भारा वर्सां म्हणासर हें वॊच मात्र चुकय्लेंना वा बद्लिलेंच ना.
ऎक पाव्टिं रजेर गांवाक पाव्ल्लेवेळार इस्कोलांत शिकुन आस्च्या म्हज्या भाच्याक म्हज्या वॊचाचेर आशा आय्लि देकुन ’मामा, तुजें वॊच म्हाका दिताय्गी’ म्हणालो. आतां कशें सम्जांव म्हज्या भाच्याक ह्या वॊचापाट्ल्यान लिपोन आस्ल्ले म्हजे उमाळे आनि यादि? अखॆरिक तें वॊच ताका दिलेंच.
थोड्या तेंपा उप्रांत कळोन आय्लेंकी, म्हज्या भाच्यान तें वॊच ताच्या खंच्याकी इस्टाक दिलें म्हणुन.
हांगासर सवाल वॊचाचें न्हय, वॊचाच्या मोलाचें न्हय वा मट्टाचें न्हय. बगार वेळाकाळातेकिद बद्लोन येंव्च्या चिंत्पाचें.
देवान रच्ल्ल्या रच्नेंत आमि सम्जल्लेपरिं ऎक संसार आस्लो, पुण मन्श्यान अप्ल्या फाय्द्याखातिर हळ्तार अन्यॆक संसार रच्लो. खंच्याकी बुकांत वाच्ल्लो उडास अजून मतिंत आसा.
अशें म्हण्तास्ताना अन्यॆका घडिताचो उडास येता, हो कांय अजीक तीस वर्साध्लो. पर्गांवांत घोळुन आस्लि म्हजि आवय पाटिं आयिल्ल्या काळाचें हें घडित, तवळ आमि वकॊलांत राव्ताल्यांव. बोंबोयांत म्हज्या कमायांत म्हज्या आवय्क ऎक जॊड व्हाणो घेंव्क मन जालें, सांताक्रूज स्टेशनाबग्लेन एका व्हाणांच्या दुकानांत्ल्यो कोल्हापुरि व्हाणो घेत्ल्यो आनि भॊव आतुरायेन त्यो व्हरुन म्हज्या आवय्क दिल्यो. तिका भॊव संतोस जालो देकुन सांजेर आमि वकॊलाथाव्न सांताक्रूज स्टॆशना पर्यांत चलुन वेतास्ताना तिणें ह्यो नव्यो व्हाणो घाल्यो आनि आमि चलोन गेल्लेपरिंच, स्टॆशन लागिं येता येताना तिणें सांग्लें ’पुता तुं व्हच, हांव हळ्तार चल्तां, तुजेसवें चलोंक म्हाका कंय त्राण आसा?’
हांव मुखार गेलों पुण मतिंत कितेंगी झळ्कालें देकुन पाटिं पळेताना कितें देख्तां?, त्या व्हाणांच्या देगांनि म्हज्या आवय्च्या पांयांक तोपुन तिच्या पांयांनि रगात देंव्तालें. कांय म्हाका कळ्ळें तर म्हाका दुखत कोण्णा म्हणुन मौन्पणिं सोसुन इत्तुन पर्यांत चलुन आयिल्लि.
आज म्हजि आवय ना, पुण तिचि याद जिण्येलिसांव जाव्न जिवंत आसा.
हांगासर तिणे, वा हांवें अशें कर्येतें, तशें कर्येतें म्हळ्ळिं वार्जिक चिंत्नां तुज्या मतिंत घुसोंक पुरो. तें हांगासर सवाल न्हय, बद्लोन येंव्च्या काळार कशिं मन्शां बदल्तात, विचार बदल्तात, मौल्यां बदल्तात, सर्व यांत्रिक जाल्ल्या बजारि वेवस्तेंत आमि जियेव्न आसांव, दुडु दीव्न गाड्वाक मान जाता, चरंडेच्या खच्र्याक सय्त पाटोसार बसव्न धुंपय्तात, समाजेंत गुप्ति नालिसाय कर्तेल्यांक पर्गट फुलां लाभ्चो काळ हो.
ऎक संसार आस्लो, त्या संसारांत सिंतिमेंतांक, मन्शामोलांक मॊल आस्लें, अन्यॆका संसारांत सर्व बजारि, तार्लो दीव्न बांग्डो घेंव्चो संबंध जाला, दिंव्चें/घेंव्चें सय्त ऎक धाखव्प, चिंतुंक वॆळ ना, सर्वांक धांवोंक असा, कोणाक पाटिं घाल्चि धांव्णि, कोणाक धाखंव्चि धांव्णि, आनि ह्या धांव्णेंत अखॆरिक भगुंक मेळ्चें मात ’खर्शेव्णि’. देकुन जाय्जय गांवांत मन्शां मौल्यां सोध्ल्यारी मेळ्चिं भॊव अप्रूप, तिंच मन्शां मौल्यां पर्गांवांत अजून कुस्कोन तर्यी जियेतात म्हळ्ळें भॊव समधानेचें.
आय्लेवार दुभयाक येंव्चो आसां म्हणुन भॊव थोड्या खास मित्रांक खबार दिल्लि, तांतुं एक्ल्यान म्हजेखातिर ऎक मोबाय्ल, सिम घेव्न दवर्लें, कांय म्हाका संपर्क करुंक उप्कारत कोण्णा म्हळ्ळे चिंत्पान. अजून आसात एका संसारांत जियेतेले, जे हेरांक, हेरांच्या भांद्पासांक, हेरांचा कश्टांक सम्जुंक सक्चे मन्शा मौल्यांक धन-दिव्याच्याकी प्रामुख्यता दिंव्चे.
आतां सवाल उट्ता हें - तुं खंच्या संसारांत आसाय? म्हाका न्हय तुकाच्च तुं जवाब दी
- वल्लि क्वाड्रस (सप्तेंबर, २०१६)
