विमर्सो न्हय - एक प्रशंसापत्र!
एक नदर:
केवीन डी’मेल्लो कार्कळ/कुवेयट.
दायज अंतरजाळीर २००४ इस्वे थावन २००७ इस्वेभितर पर्गट जाल्ल्या, वल्ली क्वाड्रसाच्या संपादकीय लेखनांचो समग्र संग्रह ’मोळबावयलीं स्वपणां’ बुकारुपार आयलेवार पर्गट जाल्लो कोंकणी साहीत संसारांत एक भोव विरळ जावनासच्या ह्या परिगतेंत ह्या बुकान एक विशिषठ स्थान आरंभ केलां म्हण्येत.
हांगासर बुकाचो विमर्सो कर्ची गर्ज म्हाका दिसाना, एदोळच्च ह्या बुकाच्या प्रसतावनांत एच्चेमान भोव प्रभुद्द रितीन बुकाचो विमर्सो केला. तशेंच हेर सभार साहितिंनी आपापलीं भगणां, विचार, अभिपरायो उचारल्यात. तर परत विमर्सो हांगासर नाका, पूण असलो अपरूप, भोव वजनभरीत, गर्जेभरीत बुकाविशीं दोन प्रशंसेचीं उत्रां बरयनां तर आमचो ह्या आळशी आनी भेफिकीर, स्वार्थी, बेजवाभदारी, in-different समाजेचो एक सांदो जावनासचों हांव, बूक वाचल्ल्या उपरांतयी कुसकूट म्हजे थंय बदलावण हाडिनातल्लो......... (कितें म्हण वोलांवचें म्हण समजाना) जायन!.
वल्ली क्वाड्रसान कोंकणी साहित्याच्या हेर प्रकारांनी (काण्यो, कविता, कादंबरी) भर्पूर कृषी केल्या तरयी, तो भोव आप्त जाता आपल्या ह्या विचारात्मक लेखनांध्वारीं. प्रसतावनांत एच्चेमान सांगल्लेपरीं विचारात्मक लेखनां बरवंक खंडीत जावन सलीस न्हय. पयले सुवातेर लेखकाक विचारभरीत मनोभाव, दुस्रे सुवातेर समाजीक जवाभदारी, हुसको आसोंक जाय. एकाच्च उत्रान सांगचें तर निसकळ, निस्वार्थी, निषकपट मनोभाव आसोंक जाय. हे वयले शेगूण वल्ली थंय आसल्लेवर्विंच ताच्या लिखणेथावन हीं लेखनांनी जल्म घेतल्यांत.
हांगासर ह्या बुकांत आटापल्लीं तीस संपादकीय लेखनां एकेक कर्न तुलनात्मक नद्रेंत पळेवंक हांव आशेना. बगार समग्र जावन पळेताना हांगासर बंडाय, आक्रोश, निषटूरभरीत पिंत्रावणी चडीत मापान झळकाता. लेखक हांगासरच चिक्केशे आम्सोरला या घुस्पोडला म्हण म्हजें भगाप. बंडाय, आक्रोश, निषटूरपण बरेंच. पूण वीपऱ्यास हो जावनासाकी आज ह्या समाजेंत जियेंवच्या ह्या लोकाक तशेंच व्यक्तिगत जावन हो पर्नो, चिक्केसो बेळशेल्लो प्रकार या थीम जाला!. समाज म्हणात "व्हाह!... व्हाह!!.... वल्लीन बरें कर्न बरयलां! सत बरयलां!! धयरान बरयलां!!!.. व्हा.. व्हा.. शहब्बास वल्ली!". अशें म्हणोन त्या बंडाय, आक्रोशा पाटल्यान आसचो मानवीयतेचो, निस्वार्थपणाचो, जवाभदारेच्या मौल्यांचो, व्यक्तिगत व्यक्तित्वांच्या बदलावणेचो खरो इरादो विस्रोन सोडचो अपाय आसा!
ह्या समाजेक ह्या लोकाक सुध्रावंक कांय तितलें सलीस न्हय. देकून लेखकाक म्हजी एक खाल्ती सल्हा - "मानेसत वल्ली, तुजें प्रेतन प्रामाणीक म्हणच्यांत दुभाव ना. समाजेंत, लोका थंय चिंत्पांत आनी कर्नेंत बदलावण येजय म्हळ्ळो तुजो इरादो निरलिप्त स्तर आसोंदी. कसल्याच उध्वेगांनी, निरूपणेंत फकत्त भावनात्मक पिंत्रावणी नाका. आसल्लें आसल्लेपरीं सूक्ष्मातीत सूक्ष्म नद्रेंत भोव सरळ, सोंप्या, निरलिप्त स्तरांत पिंत्रावणी कर. वाचून जर बदलोंक मन आसल्यार समाज बदलातेली. वेक्ती बदलातेली. धाखवन दिंवची वर्ती जवाभदारी तुजेतसल्या विचारात्मक लेखकाची तर बदलोंची जवाभदारी वाचल्ल्या सर्वांची जावनासा. वाचून, समजोन घेतल्यारी बदलोंक तयार नातल्ल्या ’बदलानातल्ल्या पर्जेविशीं’ (प्रत्येक जावन कोंकणी पर्जा ?) कितें म्हण सांगचें?.. नो कमेंटस.....
परत मानेसत वल्ली क्वाड्रसा तुका म्हजे शुभाशय.. तुज्या लिखणेथावन अनिकी चड आनी चड विचारात्मक लेखनां रचन जांवदीत. मुळाव्या मानसीक परिवर्तनाच्या प्रक्रियेक असल्या लेखनांची भोव गर्ज आसा. मुळावें मानसीक बदलावणेचें वारें असल्या लेखनां थावन खंडीत व्हाळतेलें. बदलोंक आशेतेल्यांक तुवें कर्चो हो व्हडलो उपकार जायत.
अखेर कर्च्या पयलें - हो बूक अपरूप संग्रहयोग्य बूक. हऱ्येकल्यानी चुकानासतां वाचिजाय जाल्लो बूक. वल्ली क्वाड्रसान देखल्लीं मोळबावयलीं स्वपणां हकीगतेंत, वासतविकतेंत, काऱ्यरूपीं रुतां जांवदीत म्हळ्ळेंच म्हजें मागणें!
