परिक्रमा (- शैलेंद्र मेहता)

[कविता] परिक्रमा (- शैलेंद्र मेहता)

आयच्या काळार मनशाक सलीसायेन मांकोड करुंक दोन विधानां आसात. एक; इतिहासाचीं घडपां आनी दोन; फटकिरी काणी. खरेंच; मनीस सताक धा सवालां करता पूण फटिंक तुरंत मांदून घेता. हांतूं दरेक वर्गाचो मनीस आसा म्हणतकच तेंपादलो इतिहास फुडल्या वर्सांनी पुर्तो बदल्तलो.

बाब शयलेंद्र मेहताच्यो कविता अमूर्त कविता, संकीर्ण इमाजिंक आपल्या कवितेंनी गुंतून तो कविता बरयता देकून एक कविता कांय सभार काणियो सांगतात. ही कविता सयत तेच वरगाची, बाकिचें तुकुंक तुजेर सोडतां.

सं.

[कविता] परिक्रमा (- शैलेंद्र मेहता)

परिक्रमा

घाय पेखतात मावो उरतात

कातीचे फाटभुंयेर

काळाचे गतीप्रमाण

लेव जावन विसरतात

भूत वेदनांची बाराखडी

मनाच्या तळ्पाखाचींत मात

किल्लत रावता एक बीं

आपलीं मुळां पातळयात

खोल आणि ऐसपैस

वाडत वता रोंपलो आनी

म्हारुखाचो जाता विस्तार

सरभोंवतणचीं सुकणीं

जमतात भिऱ्याभिऱ्यानी

चाखुंक फळां दुस्वासाचीं

आपल्या चोंचीक धार कडीत

सांगतात तात्पर्याच्यो काणयो

नातराकोतरांक

तांतयांतल्यान भायर सरच्या आदींच

इतिहासीक सुडाची मोख दवरून

नवे घाय  घालच्यापासत

- शैलेंद्र मेहता. [फेबरेर, २०२०]