ಕವಿತಾकविताPoem

नवें दुयेंस (- उर्जिता भोबे)

[कविता] नवें दुयेंस (- उर्जिता भोबे)

सगळ्या संसाराक भिरांतेन जियेवंक लायिल्ले मारेकार दीस खरेच जावन सरवांक भिरांतिचे. ह्या थोड्याच मयन्यांनी कशें सगळें बदलून गेलां? ह्या बदलावाणेंत ग्रेसत म्हण ना, दुबळो म्हण ना. दुडूच सगळें म्हणून पात्येवन जियेल्लो मनीस सयत दुडवांत कितेंच करुंक सकानासतां आसचो काळ हो. हेंच चिंतप ह्या कवितेचें.

[कविता] नवें दुयेंस (- उर्जिता भोबे)

नवें दुयेंस

कितलीं मडीं आडवीं पडल्यांत

अख्खें जगूच अशांत विभ्रांत

म्हजी नदर धुंवरेल्या

म्हाका फकत दिसता भीरांत

पोरां बाळांक हांडीर मारून

तीं शार सोडून वतात गावांत

दिसना त्या पोरांची नागडी कूड

करपतना रखरखीत वतांत

अर्दकुटी वणत उरल्या

तशीच म्हज्या मागीलदारांत

म्हजी नदर धुंवरेल्या

म्हाका फकत दिसता भीरांत

लोक घरांत किद्याक रावनात

पासयेर किद्याक न्हिदतात

हांगा थंय भोवुन भोवुन

खावपाक किद्याक सोदतात

जेंवक खांवक मेळना जाल्यार

दारां फोडून घुसत घरांत

म्हजी नदर धुंवरेल्या

म्हाका फकत दिसता भीरांत

शेजरा कोणय दुयेंत पडल्यार

काळजांत म्हज्या धडधडटा

संकट म्हजेर येना मूं

हांव तेंच येवजुंक पडटां

म्हाका म्हजेंच पडलां आतां

शेजरा कितलोय येंव आकांत

म्हजी नदर धुंवरेल्या

म्हाका फकत दिसता भीरांत

दया माया करूणा मोग

उमाळे सगळे सुन्न जाल्यात

आपले फुडें कोणच दिसना

शीरो सगळ्यो मुंयेल्यात

संकट हें जेन्नाच्यान आयलां

नवें दुयेंस जल्मलां काळजांत

भीरांतीचें दुयेंस आतांच जालां

काय सदांच आसलें म्हज्या मनांत?

संसारार केदोय येंव सांवार

दोळे, काळजां, दारां धापात

स्वार्थान नदर धुंवरेता

म्हाका सदांच दिसता भीरांत

म्हजी नदर धुंवरेता

म्हाका फकत दिसता भीरांत

- उर्जिता भोबे. [जुलाय, २०२०]