नीद भंगंवचो आवाज! [आंड्रू एल. डी’कुन्हा]

[कविता] नीद भंगंवचो आवाज! [आंड्रू एल. डी’कुन्हा]

निसण एक इमाज, सांकेतीक अर्थान जयत वा मुकार पाव‌ल्लें चिंतप. पूण मनीस जितलो उंचायेक वेता तितलोच एक्सुरो कसो जाता म्हळ्ळें अमूर्त चिंतप ह्या कवितेंत आसा.

मनीस केदनांय अपणालागिंच उलवंक, विचार करुंक सक्ता? आत्मावलोकन वा आत्म विमर्सो वा अपणाचे विचार कितले वासतवीक म्हणोन अपणालागीं विचार कर्ची सकत जायत्यांक ना. पूण हांगासर एक असलीच अपुर्भायेची कविता पयलेपावटीं घेवन आयला अजेकार फिर्गजेचो, वृत्तेन शिक्षक जावनासचो जोन्सन डिकुन्हा. जोन्सन चडताव जावन कन्नड तशेंच अपरूपायेन इंगलिशांत बरयता देकून ह्या कवितेंत ताच्या चिंत्पाची गुंडाय पळेताना ताच्या साहितीक समजोणेची तांक गमता. कोंकणी साहित्याच्या नद्रेंत हें भर्वश्याचेंच.

[कविता] निसण दायज  [- जॊनसन डिकुन्हा, अजेकार]

निसण दायज

आनीं कितलें एक्सुरें तें हांवें, म्हज्याच उंचल्या निसणेर रांवचें

उंचल्या पांवडार ऊब घेवन, अनीं ऐस क्यूब – स्काच खूब सेंवचें

रान्वट-महिमां-तरी, भितर-फोकळपणार गर्मेन जळचें.

चिंताप मात्र म्हजे द्विमान देकून

तूं म्हाका फकत, अभिमान वा अपमान

आनीं, हेर कितेंय म्हाका, झळकानां समान.

कितेंय असूं वा नां-असूं, म्हजें सुटानातलें धांवाधांवापण,

पात्येंव कशें आनीं जोडूं आपणाक, मेळोंक नातलें बांधावपण

व्हय हांव एक बंधी, म्हज्या उंचल्या निसणेर...

हऱ्येकी मोस्राळ म्हणून देखूं हांव, तांच्या भरल्ल्या पोसकट्यार

ह्या उंचल्या रुका तुद्येर थावन, सुटयन‌गी म्हाकाच हांव

व्याख्यानां सर्व जसो दितां जांव, शेषट पण म्हळ्ळ्याकुड्ड्या मट्टासार

दीवंक म्हज्या असतित्वाक अर्थ, हांव धांवाधावूं...

वा हेरांक सरी करूं...

उन्नत वर्गाक बांदून हाडूं

आनीं आगट्या०-उज्या भवारीं नाचूं?

मिकवोन धार, कामां कर्शी, – खरोच मेचवन

पूण जालों मायपासी दयाळ, वचूं हांव माज्वोन?

कोनष्याक शेवटोन वचन म्हळ्ळ्या भियान अनीं नां भर्वश्यान

असां आदीं आनीं अतांय अशेंच कावजेवन.

हुशार्गायेच्या खुसतार, ट्रिलियन जोड‍ल्ल्या भर्मार

खुशाल आत्मे म्हाका दिसतीत मात्र, चुकोन गेल्ले लाचार.

दोळ्यांक सुडसुडीत पूण भितर खडकडीत, जिवा-सार चिंवतात तांचे पर्जळ मिणमिणीत.

सुपर डुपर ते, लोळपी सर‌पी विक्रापी ...

जिण्येवाट मेचवोन पुगार, तें पाकां नातललें डोंकां पील.

देकून तो सांग्ता....

आबळे तुमीं कषटतेल्यानों

आनीं वजन वावयतेल्यानों... तो आपयता

घेनासतां तुजी आऱ्हा वरवण, दितलों तुका विशेव खरो

आनीं एका कुर्पेभर-नद्रेन, रावता थंयसर समर्थ खरो.

नां हें, मेळानां तुका विक्रापाक - बगले दुखानांत

वा खंच्याय सुपर मालांत, थंय तुमीं हें देखानांत.

फुंक्याक दितां अपूण म्हणता, आनीं नीज‌च रावता थंय सर...

आनीं पऱ्यांत तेदनां, व्हाळोन वोमतत संतोस भरासर.

- जॊनसन डिकुन्हा  [ओक्टॊबर, २०२५]

जोन्सन डिकुन्हा, अजेकार: वृत्तेन शिक्षक जावनासचो जोन्सन चड जावन कन्नड तशेंच इंगलीश भासेंतलें साहित्य वाचता तशेंच अपरूप बरयता. पूण कोंकणी भासेची जाण्वाय सय आसा देकून ताचेथावन कोंकणिचो बरो फुडार आशेव्येत.