ಕವಿತಾकविताPoem

मांव (- दीपराज सातोर्डेकर)

[कविता] मांव (- दीपराज सातोर्डेकर)

जर तर एक मांव आमकां आमचें भुरगेंपण आनी त्यो यादी परत हाडून दिता तर, ती मांव बरीच. हांगासर एक असलीच अपुरभायेची मांव आसा, तांतूं आमी खरचिल्लें भुरगेंपण आसा आनी कविता वाचून गेल्लेपरिंच कितें सोभाय दिसता.

बाब दीप‌राज सातोर्देकर नाटकिसत, कवी. हाची दरेक कविता एक अपुरभाय. आनी ह्या आपुरभायेक पळेंवक तुकाच सोडतां.

[कविता] मांव (- दीपराज सातोर्डेकर)

मांव

ती मांव जेन्ना अशीच

केन्नाय जाता जिती

थांबता धावंपी जीण

खिणांत जाता रिती

यादींचो खवळो

अचळय उखलता

मागीर जाता याद...

कितलीं वर्सां सोपलीं म्हाका

कणेरीचो कांटो तोपूंक ना

कितलीं वर्सां हुपलीं हांवें

आडवणांतलो आडो हुपूंक ना

चिचे वयल्या खोवल्याची

गोट्यांतल्या बैलांची

तणाच्या बोवल्याची

आजून याद वचूंक ना

मागीर अशीच केन्नाय

ती मांव जाता जिती

रसाळ पणसाच्या भुकेची

पिकाळ कणसांच्या राशिची

चोरलेल्या आडसरांची

खळा वयल्या भाताची

मळा वयल्या वोताची

काजुतल्या माकडांची

खोपिंतल्या लाकडांची

कितलीं वर्सां जालीं म्हाका

आजून याद वचूंक ना

जेन्ना ती याद येता

तेन्ना ती मांव जिती जाता

पणसा पानांच्या गोरवांची

चारां - चानोड्यांच्या दोण्यांची

दाल्ल्या कातले - गोडाची

कुळगारांतल्या बेड्यांची

सरयां कोणांतल्या रेड्यांची

झगडटल्या पाड्यांची

जेन्ना म्हाका याद येता

तेन्ना ती मांव जिती जाता

पायांर उदेल्या शिट्ट्यांची

तांबड्या हुळडुव्या मुट्ट्यांची

रातची म्हाका याद येता

ती पेट्टी चूड चुट्ट्यांची

काजुंतल्या देळखुट्यांची

पायांक जाल्ल्या घाव्यांची

जेन्ना म्हाका याद जता

तेन्ना ती मांव जिती जाता

- दीपराज सातोर्डेकर, पंचवडी. [मार्च, २०२०]