काजारा होलाक आयिल्ल्या इष्टांक हाच्या होकलेक पळेवन तकलि घुंवलि. इतल्या हांड्‌सम चेडयाक मटवें अनि मोटें चेडुं!? विश करुंक वेताना एकल्यान हाच्या कानांत पुसपुसोन विचारलें; "कसल्या खास्ताचोरे तुं? तुका प्यांट खंचें, बरमुडा खंचें म्हळ्ळें कळानांगि?"

हाचि जाप: "अळॆ, तुका ऎक एडवाय्ज दितां आय्क, काजार जाताय तर बरें रांदुंक कळित आसल्ल्या चेडवाकडे काजार जा. सोभाय फाल्यां लिपत पुण भुक न्हय!

जो.सि.सिद्दकटे: कोंकणेंत ऎक कवि जावन चडतावांक व्हळकेचो तर्‌यी हो ऎक काणयेगार. समाजिक दीशट आसोन, समाजेंतल्या सकाळिक विश्यांक आप्ल्या बर्पांनि उत्रांव्चि कला समजल्लो. सद्द्याक ’नमान बाळोक जेजु’ पतराचो सहायक संपादक जाव्न वावर करून आसा.