Daaiz ದಾಯ್ಜ್

ಕವಿತಾकविताPoem

प्रकृतिचो पास

कविताझर - ०७

कविताझर - ०७

प्रकृतिचो पास

 

 संसारांतलें सर‍वय म्हेळें

 तशें सर‍वय म्हेळ्यांक

 थळांत सांडून

 ’रोहटांग पासा’च्या मसतकार बसोन

 मोळबाथावन पावशेंवचो

 मयपासाचो स्वास सेवन

 मोळबापोंदले विसतारायेंत

 हांवे म्हजे बावळे विसतारायले

 तळात उदारे करून!

       युगां युगांनी

       मोन्यांनी मोळ‌ल्लो

       सूऱ्यादेव

       दोनपारांच्या मोडां मदल्यान

       मोन्यानींच उलयलो म्हजेलागीं:

       "मात्सो मोग वोत म्हजेर

       हातार तुज्या विशेव घेतां

       खिणाक वचों संसार रजेर"

 तो बसलो म्हज्या हातांचेर

 सवकास म्हज्या मनाचेर

 म्हज्या काळजाचेर

 आनी सगळोच म्हजेर

       आतां ताच्यांत हांव

       सोधुंक मेळ्ळोना

       आनी म्हज्यांत तो

       काडुंक कळ्ळोना

 ’रोहटांग पासा’चे पल्तडिचो

 पास हो आमचो

 ह्या पासांतलें कोण‌य सुटना,

 पाटीं पर‍तना -

 थळांतल्या म्हेळ्याक!

       हांगासर सगळें शांत

       ना कसलीय भिरांत

       खिणा कणांत

       कवितेचीं फुलां मनांत

       नक्तिरांची माळा गळ्यांत

       मुक्तिचीं कीर‍णां दोळ्यांत

 हांगासर संसार-सर‍गाच्या

 फरकाचो पडदो पिंजून

 उग्ती पड‌ल्ले रंग‌मांचियेर

 सीतेच्या भूर‍ग्यांक

 नाझरेनाची आवय पानो खावयता,

 पैगंबर पायांक पांयजणां

 बांदून नाचता

 आनी रडच्या भूर‍ग्यांक

 खेळयता, भुजयता

 रामाचेंय मन पिस्वयता

       कवितेंच्या दासाक रेवडल्लो

       पासांचो पास हो

       प्रकृतिचो पास

       ’रोहटांग पासा’चे पल्तडिचो!

Placeholder: the original page gave this picture no description, and none has been written yet. It came from daaiz\daaiz\kavitha\kj\kj07.asp.

    मेलवीन रोड्रिगस

More in Daaiz

Everything in Daaiz