संपादकीय - २२: करेज्मांत आमची जिणी आनी रेतीर

"आमचा जिण्येथावन आमी निजायकी आशेंवची खंडीत बौतीक आसत न्हय"

करेज्मांत आमची जिणी आनी रेतीर

वरस : २००६

मयनो : एपरील

करेज्माचो काळ आयलो म्हणताना चडावत क्रिसतांव लोक जागो जाता आनी अपणालागीं नात‌ल्ल्या वेळांत थोडो वेळ पुणीं अपल्या अत्मीक नियाळाक गळसुंक सोधता. खंय करेज्माचा काळार सराग रेतीर‍यो आसा कर्तात तर खंय मागणीं वोरेसांवां, खुर्सावाटो जातात आनी जायतो नियाळ. हाचेमधें उभें जाता सवाल - कितें मनीस ह्या सर्वां थावन कितलो/कसो परिवर्तीत जाता?

आयलेवार कुवेयटांत पवित्र अत्म्याचें मागणें कर्न जायतीं अज्यापां केल्लो, आमचा भारताचो फामाद भाव पावल दिनकर आयिल्लो. हजारांनी लोक हाका पळेवंक, आयकोंक आयिल्लो. हांव‌य तांचेमधलो एकलों. पूण विज्मीत कर्ची गजाल खंयचिगी म्हळ्यार कुवेयटांतले सभार अर्भी सयत ह्या मागण्याजमातेक हाजर जाल्ले. जायते हेर धर्माचे हेर पंगडाचे ह्या जमातेंत हाजर आस‌ल्ले पळेताना कसलो संकेत मेळता?

भोवशा ’मनीस आयचा संसारांत अपलेभितर‌च अपलेंपण होगडावन, समधान नासताना जियेवन आसताना तें होगडायिल्लें अपलेंपण सोधचाक हेणें तेणें सोधुंक लागला, हर‍येक एका ना एका रितीन मानसीक रितीन कश्टांत आसा आनी केदनां धर्म, केदनां विग्यान म्हण भंवोन आसा’.

कोण खाड व्हाडयता तर कोण बिडी-सिग्रेट वोडची सोडता व उणी कर्ता. कोण सूर-सोरो सोडता तर कोण पिकचरां पळेंवचीं सोडता. आनी कोण उपास कर्ता तर कोण मास मासळी खायना व उणीं कर्ता. करेज्माचो नीज मतलब होच्च‌गी? एक घडिभर नियाळ कर‍यांगी?

करेज्मांत हें सर्व सोडुंक धर्म पुसतकांनी � सांगोंक ना, हें मनशांनी आसा केल्लें कल्पन. कोण खंचाय काराणांक लागोन करेज्मांत सोडता/धर्ता पूण ज्ये कितें मनीस करेज्मावेळार सोडता/धर्ता तें फकत बौतीक न्हय‌गी? पूण खरेंपणी करेज्मांत एका क्रिसतांवाक/भावार्थीक कसलें करुंक साध्य?

फकत मास खायनायें रांवचें, सोरो पियेनासतां, सिग्रेट वोडिनासतां रांवचे तित्तून मात्र अपलें चिंताप सीमीत कर्चाकी, भोवशा साधन केलें तर अनीक‌य थोडें कर‍येत?

उपास कर्चो पूण राग आनी ध्वेशाक सांडचाक.
उपास कर्चो पूण हेरांची नीत कर्चें सांडचाक.
उपास कर्चो पूण हेरांक उज्जेजीत करिनासताना रांवचें सोडुंक.
उपास कर्चो पूण हेरांचीं दुरां/खबरो सांगच्यो सांडून.
उपास कर्चो पूण अपल्या खर्चांत इल्लें उणें कर्न गर्जेवंतांक पांवचें.

दावीद रायाचा उत्रांनी सांगचें तर "मनशाक कान आसात पूण आयकाना, दोळे आसात पूण पळेना" - म्हळ्यार खरी दीश्ट आसचो मनीस पयलें अपणाक तज्वीज करून पळेवंक सक्ता. रेतीर म्हळ्यार फकत्त पळेंवचें, आयकोंवचें आनी कुम्सार जावन परत तेच्च जिण्येंत आसचें भिल्कूल न्हय. बगार आयचा दिसा अपणान कशें बरो जाव्येत म्हळ्ळें चिंतून, दिसाक एक बरें काम कर्चेमुखांत्र खरो करेज्म/रेतीर परिपूर्ण रितीन जियेवंक साधन कर‍येत.

अशें एकेकलो पाळुंक सकात तर खंडीत करेज्म फकत्त बौतीक रितीन मात्र न्हय, अत्मीक रितीन, दैवीक रितीन संसाराचें बरेंपण लाभवन दीवंक सकात. पूण ताचाकी व्हडलें सवाल हें ’आमकां कोणाक तितलें चिंतुंक साध्य?’ म्हळ्ळें.

देव बरें करूं,
- वल्ली क्वाड्रस